Een krachtig boek

Het Boek van Mormon is een krachtig boek. Ik herinner me nog dat ik, toen ik er voor het eerst in begon te lezen, een ontroering voelde die me herinnerde aan de tijd dat ik als kleine jongen mijn Kinderbijbel open sloeg. Het Boek van Mormon laat je niet onberoerd.

Het Boek van Mormon bevat delen van delen van kronieken van een eeuwenoude beschaving die door Mormon, de samensteller ervan (vandaar de naam) tot een bondig verslag zijn samengevat. Nou ja, bondig… Het Boek van Mormon bevat bijna 700 bladzijden, dus zo heel bondig is het nou ook weer niet. Na de dood van Mormon maakte zijn zoon Moroni het verslag af, waarna hij het verslag, dat was gegraveerd op gouden platen, verborg om het te beschermen in een woelige tijd.

Het boek van Mormon begint ongeveer 600 jaar voor Christus en eindigt ongeveer 400 jaar na Christus. Het omvat dus een tijdspanne van zo’n 1000 jaar. Een van de beschavingen die wordt beschreven kwam in 600 voor Christus vanuit Jeruzalem naar Amerika. De andere beschaving kwam nog veel eerder vanuit het Midden-Oosten naar Amerika. Je zou kunnen zeggen dat het Boek van Mormon trekjes heeft van zowel het Oude als het Nieuwe Testament.

In het Boek van Mormon wordt de sociale en politieke geschiedenis van deze samenlevingen beschreven. Tijden van voorspoed, tegenspoed, hoop en vertwijfeling wisselen elkaar af. En er wordt veel, héél veel gevochten. Lord of the Rings is er niets bij (overigens zijn er onderzoekers geweest die analogieën hebben ontdekt tussen beide boeken; er zijn zelfs mensen die beweren dat Tolkien zich heeft laten inspireren door het Boek van Mormon). Aan het begin van het Boek van Mormon zijn de Nephieten de good guys en de Lamanieten de bad guys. Aan het einde van het Boek is het hele volk zo verdorven dat er bijna geen good guys meer over zijn. Er is nog één last man standing, en dat is Moroni, die de geschiedschrijving van zijn voorouders veilig stelt.

Ondanks alle verwikkelingen, oorlogen en andere lezenswaardigheden wordt de kern van het Boek van Mormon gevormd door het bezoek van Jezus Christus, na zijn opstanding, aan de Nephieten. Dat is het kloppende hart van het Boek van Mormon, dáár gaat het echt over. In het Nieuwe Testament kunnen we lezen dat er drie dagen verstreken tussen de dood van Jezus Christus en Zijn opstanding. Veel Christenen hebben gespeculeerd over wat Jezus deed in die tijdspanne. Sommigen denken dat hij de geestenwereld heeft bezocht, of de ongelovigen, of allebei. Mormonen geloven dat Jezus Christus na Zijn opstanding de Nephieten bezocht heeft, en misschien ook andere volkeren waarover we ooit nog zullen leren.

Het Boek van Mormon is weliswaar samengevat door Mormon en Moroni, maar de onderliggende geschiedschrijving is gedaan door verschillende schrijvers. Nephi, Jacob, Enos, Alma, Helaman: ze hebben allemaal hun steentje bijgedragen. En het mooie is dat al die verschillende auteurs hun eigen stijl hanteerden. Zo schrijft Nephi, aan het begin van het Boek van Mormon, in een nogal directe en “simpele” stijl, terwijl Alma er veel later een bloemrijker taalgebruik op nahield. Het zijn trouwens dit soort details die mij al vrij snel deden beseffen dat het Boek van Mormon niet verzonnen kon zijn door Joseph Smith. Een ander detail is het subtiele verschil tussen de bergrede die Jezus hield in het Nieuwe Testament en de tempelrede die Jezus hield in het Boek van Mormon. Grotendeels komen de bergrede en de tempelrede met elkaar overeen, maar waar Jezus in de bergrede in de toekomende tijd sprak over Zijn lijden en kruisdood, deed hij dat in de tempelrede in de verleden tijd! Hij was immers al gekruisigd. Er zijn overigens nog meer verschillen tussen de berg- en de tempelrede, waar veel artikelen over zijn geschreven. Dat is misschien een interessant onderwerp voor een andere blogpost.

Voor een geschiedschrijving die meer dan 1500 jaar geleden is opgetekend, is het Boek van Mormon trouwens opvallend goed leesbaar. Een stuk leesbaarder dan het Oude Testament, naar mijn mening. Het Boek van Mormon is daarmee een redelijk toegankelijk boek, wat niet wil zeggen dat er geen ingewikkelde passages in staan.

Allemaal mooi en aardig, zou je kunnen denken, maar waarom zouden we het Boek van Mormon nodig hebben als we de Bijbel al hebben? Wat voegt het toe? Dat zijn mijns inziens hele goede vragen, waar ik voor mijn bekering lange tijd mee heb geworsteld. Laat ik vooropstellen dat er in het Boek van Mormon niets, maar dan ook helemaal niets staat dat haaks staat op de Bijbel. Veel Christenen beschouwen het Boek van Mormon als godslastering. Ik kan dat goed begrijpen. Als je ervan overtuigd bent dat de Bijbel volledig is, is alles wat daarnaast pretendeert het Woord van God te zijn blasfemisch. Het Boek van Mormon is echter een waardevolle aanvulling op de Bijbel. Niet voor niets luidt de ondertitel van het Boek van Mormon: “eveneens een testament aangaande Jezus Christus”, of (in oudere versies): “een getuige van Jezus Christus”. Het Boek van Mormon gaat hand in hand met de Bijbel. Daarnaast, en dat is heel belangrijk, herstelt het Boek van Mormon een aantal duidelijke en waardevolle waarheden die uit de Bijbel zijn verdwenen. Het Boek van Mormon is dus een belangrijke aanvulling op de Bijbel. Door het Boek van Mormon te bestuderen, wordt ook ons begrip en onze waardering van het Oude en het Nieuwe Testament vergroot. Daarover vertel ik later graag meer.

Het Boek van Mormon eindigt met een uitdaging. Bijna aan het einde verwoordt Moroni het als volgt (Moroni 10:4): “En wanneer u deze dingen ontvangt, spoor ik u aan God, de eeuwige Vader, in de naam van Christus te vragen of deze dingen niet waar zijn; en indien u vraagt met een oprecht hart, met een eerlijke bedoeling en met geloof in Christus, zal Hij de waarheid ervan aan u openbaren door de macht van Heilige Geest.”

Het antwoord op bovenstaande vraag is voor alle leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heel belangrijk en wordt getuigenis genoemd. Het is een antwoord dat alleen jij kan krijgen, op de manier die het beste bij jou past. En je krijgt alleen een antwoord als je de uitdaging ook daadwerkelijk aangaat. Ook ik heb mijn getuigenis ontvangen, waarover ik later graag meer vertel.

Dat direct vragen aan God op de momenten dat je twijfelt, komt overigens ook al in de Bijbel voor. Zo lezen we in het boek Jacobus 1:5 de volgende passage: “Indien echter iemand van u in wijsheid te kort schiet, dan bidde hij God daarom, die aan allen geeft, eenvoudigweg en zonder verwijt; en zij zal hem gegeven worden”. Het was precies die passage die indruk maakte op de jonge Joseph Smith, die in verwarring was over de verschillende Christelijke stromingen in die tijd. Je had presbyterianen, quakers, baptisten, shakers, adventisten enz. Hoe moest Joseph Smith nu weten bij welke stroming hij zich moest aansluiten? Hij wendde zich direct tot God, en kreeg antwoord… in de vorm van het Boek van Mormon.