Veel Christenen geloven in dode profeten. Sterker nog: op de een of andere manier lijken dode profeten meer tot de verbeelding te spreken, en ook meer geloofwaardigheid te bezitten dan levende profeten. Profeten zijn mensen die boodschappen van God doorgeven aan andere mensen. Bekende voorbeelden van Christelijke profeten uit het verleden zijn Mozes, Jeremia en Jesaja. Deze profeten getuigden van Jezus Christus (lang voordat Hij geboren werd), maakten de wil van God bekend, reikten mensen richtlijnen aan over hoe zij hun leven moesten leiden en waarschuwden hen voor de gevolgen als zij zich niet aan die richtlijnen hielden.
Freddie Mercury zong het al in het prachtige nummer The Prophet’s Song van Queen:
Oh-oh, people of the earth
“Listen to the warning,” the prophet he said
For soon the cold of night will fall
Summoned by your own hand
Oh-oh, children of the land
Quicken to the new life, take my hand
Ooh, fly and find the new green bough
Return like the white dove
Aan de ene kant profeteren profeten dus van onheil: hel en verdoemenis die de mensen te wachten staat als zij geen acht slaan op zijn woorden (for soon the cold of night will fall). Aan de andere kant spiegelen profeten hun een rooskleurig toekomstbeeld voor als zij wél luisteren naar zijn woorden (return like the white dove). Beide aspecten komen overigens voort uit een oprecht verlangen om te helpen, omdat profeten het beste met de mensen voor hebben. Profeten realiseren zich als geen ander dat mensen op aarde zijn om een sterfelijke ervaring door te maken, zodat zij kunnen groeien. Profeten fungeren als de mond van God, zodat God via hen tot de mensen kan spreken om hen te helpen bij deze groei. De boodschap is altijd heel specifiek: bedoeld voor bepaalde mensen, in een bepaalde tijd. Profeten roepen zich niet zelf uit tot profeet (als dat wel gebeurt, spreken we van valse profeten), maar worden door God uitgekozen. Veel profeten voelen zich overweldigd en in eerste instantie onbekwaam om deze bijzondere taak uit te voeren. Profeten komen uit alle lagen van de bevolking; vaak zijn het hele gewone mensen zonder bijzondere gaven. Mozes stotterde zelfs en was geen begenadigd spreker, en toch koos God hem uit als profeet. Profeten hebben het niet gemakkelijk en worden meestal belachelijk gemaakt door andere mensen – of erger. Zo werd Jeremia opgesloten in een kooi en uiteindelijk gestenigd. Jesaja werd doormidden gezaagd.
Merk op dat ik hierboven grotendeels in de tegenwoordige tijd over deze profeten spreek. Dat is misschien niet wat de meeste mensen verwachten. Zoals ik al zei, hechten mensen doorgaans meer waarde aan de woorden van dode profeten en zijn zij uiterst sceptisch over levende profeten. Is dat niet vreemd? Als God het vroeger belangrijk vond om via profeten tot de mensheid te spreken, waarom zou Hij daar dan nadat Jezus was gestorven opeens mee opgehouden zijn? Ik gaf hierboven aan dat Zijn boodschap altijd heel specifiek bedoeld is voor een bepaalde tijd en bepaalde omstandigheden. We leven nu in een hele andere tijd dan die van duizenden jaar geleden, maar we hebben met net zo veel moeilijkheden en uitdagingen te maken als toen. Als God het nodig vond om de mensen van toen te helpen, waarom zou Hij dat niet net zo hard nodig vinden voor ons in deze tijd? Of zou Hij van mening zijn dat we genoeg hebben aan teksten van duizenden jaren oud? Ik vind dat moeilijk te geloven. Waarom zouden hedendaagse openbaringen zo onvoorstelbaar zijn als we wél geloven in openbaringen uit het verleden?
Als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloven wij dan ook dat wij worden geleid door een levende profeet. Deze profeet, president Russell M. Nelson, geeft ons samen met zijn twee raadgevers en twaalf apostelen advies over hoe wij in deze tijd ons leven het beste kunnen leiden. President Nelson is 97 (!) jaar oud, was tientallen jaren een befaamd hartchirurg, hielp mee aan de ontwikkeling van de eerste kunstmatige hart-long machine, spreekt vloeiend Mandarijns, is een begenadigd skiër en reist ondanks zijn hoge leeftijd nog volop over de hele wereld. Zo zien we hem hierboven op de foto naast de paus, met wie hij vriendschappelijke betrekkingen onderhoudt.
Wij geloven ook dat Goddelijke openbaringen die de gehele geloofsgemeenschap aangaan slechts kunnen komen via de President van de Kerk, in ons geval dus Russell M. Nelson. Dat is al zo vanaf het moment van oprichting. Onze eerste profeet, Joseph Smith, kreeg dit van God te horen (Leer en Verbonden, afdeling 28) nadat andere leden van de Kerk beweerden dat zij net als Joseph Smith openbaringen hadden ontvangen aangaande de opbouw van de geloofsgemeenschap. God liet Joseph Smith weten dat zij waren misleid door Satan. Ik ben blij met deze openbaring, want het zou al snel een zooitje worden als alle individuele leden van de Kerk zich met de gehele geloofsgemeenschap zouden gaan bemoeien. In afdeling 28 van Leer en Verbonden staat nog iets heel belangrijks, namelijk dat apostelen openbaringen kunnen ontvangen “niet bij wijze van gebod, maar bij wijze van wijsheid” (L&V 28: 5) en dat zij niet de Kerk kunnen binden. Dat laatste is dus voorbehouden aan de President van de Kerk. Een strakke, maar eerlijke organisatie zoals die ook in de vroegchristelijke tijd bestond. Geen enkel lid van de kerkleiding wordt overigens betaald voor zijn functie.
Het voordeel van een levende profeet is dat hij eigentijdse adviezen geeft, waar je van kunt leren en waar je je door kunt laten inspireren. Zo houden onze kerkleiders twee keer per jaar toespraken tijdens de zogenaamde algemene conferentie. Deze toespraken gaan over een verscheidenheid aan godsdienstige onderwerpen en zijn altijd opbouwend. Na de algemene conferentie worden de toespraken gepubliceerd in de Liahona, het tijdschrift van onze Kerk dat maandelijks wordt gepubliceerd. De Liahona is ook on-line beschikbaar, voor zowel leden als niet-leden van de Kerk. Ik raad iedereen aan om eens een kijkje te nemen in de Liahona. De artikelen zijn zeer toegankelijk geschreven en bedoeld om op te beuren en te inspireren. Het was één van de eerste dingen waarvan ik onder de indruk raakte toen ik nog geen lid was van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.
Ik eindig daarom graag met een link naar de indrukwekkende toespraak die onze profeet hield over de kracht van geloof tijdens de algemene conferentie van april van dit jaar: https://www.churchofjesuschrist.org/study/general-conference/2021/04/49nelson?lang=eng.
Een levendige boodschap van een levende profeet, bedoeld voor hedendaagse mensen.
Op zoek naar waarheid 