
De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is een relatief kleine kerk. Wereldwijd heeft de kerk zo’n 16 miljoen leden. Dat betekent dat ruim 0,2% van de wereldbevolking mormoon is, afgerond circa 1 op de 500 mensen. Geen wonder dus dat ik zo weinig beroemde mormonen vond toen ik vol goede moed het Internet afstruinde, op zoek naar bekende mormonen. O zeker, er zijn lijstjes genoeg te vinden, maar de meeste namen op die lijstjes zeggen mij niets.
Enkele namen van mensen die mij wél iets zegden zijn: de auteur en managementgoeroe Stephen Covey, de Amerikaanse presidentskandidaat Mitt Romney, Bill Marriott (juist ja, van de hotelketen), de schrijfster Stephenie Meyer, bedenkster van de Twilight-serie, en de acteur Ryan Gosling.
Van die namen vind ik Stephen Covey de meest interessante. Covey was een Amerikaanse auteur, die in 1989 zijn beroemde bestseller The Seven Habits of Highly Effective People schreef. Dit boek heb ik meerdere malen gelezen en beschouw ik als één van de beste zelfhulpboeken die er zijn (niet dat ik ze allemaal heb gelezen). Ik raad het iedereen aan.
Ik vroeg mij of of ik kon stellen dat dit boek, met de kennis van nu, een “typisch mormoons” boek is. Voordat ik die vraag zal beantwoorden is het goed om even kort stil te staan bij de inhoud ervan.
Stephen Covey stelt in zijn boek dat vroeger (tot de Eerste Wereldoorlog) succes vanuit een principiële levenshouding vooral samen te vatten was in begrippen als nederigheid, integriteit, gematigdheid, trouw en geduld. Na de Eerste Wereldoorlog veranderde dat en werd succes vooral vanuit een pragmatische levenshouding gemeten aan zaken als persoonlijke prestaties, vaardigheden en status.
Covey beweert dat blijvend succes alleen mogelijk is door zeven eigenschappen na te streven. Die zeven eigenschappen zijn:
- Een proactieve levenshouding hebben;
- Doelgericht handelen (beginnen met het einde voor ogen);
- Prioriteiten stellen;
- Streven naar gezamenlijk profijt (win-win);
- Aandacht hebben voor de belangen van een ander (empathie);
- Profijt halen uit verschillen (synergie);
- Voldoende rust nemen en ontspannen (Covey noemt dat “de zaag scherp houden”).
Natuurlijk is er nog veel meer te zeggen over dit boek, maar in essentie is dit het wel zo’n beetje. De vraag is nu of dit religieuze (of meer specifiek: mormoonse) grondbeginselen zijn. Covey steekt in interviews zijn geloofsovertuiging niet onder stoelen of banken. Hij leefde in Utah en had negen kinderen en maar liefst 52 kleinkinderen (veel mormonen hebben veel kinderen). Je zou kunnen zeggen dat zijn publicaties duidelijk gebaseerd zijn op een traditionele, Christelijke ethiek. Toch zegt hij daar zelf het volgende over: “Het laatste wat ik wil, zijn discipelen. Laat iedereen maar een discipel van die principes zijn. Die zeven eigenschappen zijn op universele normen en waarden gebaseerd. Geen enkele daarvan is door mij uitgevonden. Je vindt ze in alle belangrijke wereldgodsdiensten en humanistische filosofieën terug. Ook gewetensvolle atheïsten en gnostici handelen ernaar. Net zoals het praktiseren van een godsdienst geven ze steun. Mijn theorie is niet religieus van aard. Ik probeer met mijn boeken en organisatie te bereiken dat mensen meer balans vinden in hun leven en werk.“
Ik heb daar weinig aan toe te voegen. Ik heb begrepen dat er in de Verenigde Staten Christenen zijn die hun diepe bezorgdheid uitspraken toen zij erachter kwamen dat hun kinderen op Christelijke scholen het boek van Covey moesten lezen. Op die manier zou hun geest geperverteerd worden door de mormoonse doctrine. Dat lijkt mij persoonlijk sterk overdreven. Ik vind het juist goed dat Stephen Covey zijn normen en waarden zo opschrijft dat ze cultuur en religie overstijgen. Ik vind The Seven Habits of Highly Effective People dan ook beslist geen “typisch mormoons” boek. Wel zou je een hele boom kunnen opzetten over de overeenkomsten tussen de beginselen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en de zeven eigenschappen van Covey. Dat is misschien iets voor een andere blogpost.